ΘΕΪΚΟΣ ΤΡΥΓΟΣ: Βιβλικά κρασιά με τον Joel Butler MW - 19 Απριλίου 2013
αναρτήθηκε στις 25/04/2013

Κάθομαι λοιπόν αραχτός με το φραπεδάκι με τις 36 ζάχαρες, βγαλμένος απ’ τη σάουνα ο δικός σου (όποιος δεν το ’πιασε να ψαχτεί!). Και ξαφνικά… τσάαααακ! Μου σκάει e-mail από WSPC, τη γνωστή σχολή κρασιού στο Π. Φάληρο. «Αγαπητοί Σπουδαστές, την Παρασκευή 19 Απριλίου 2013 (4οι Χαιρετισμοί) θα έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε στην έδρα του οργανισμού μας τον Πρόεδρο του Ινστιτούτου των Masters Of Wine Βορείου Αμερικής, Joel Butler MW.»

 

Με λίγα λόγια μας στείλανε πρόσκληση για την παρουσίαση του βιβλίου των κυρίων Butler και Heskett «Divine Vintage - following the wine trail from Genesis to the modern age» (ελεύθερη μετάφραση: Θεϊκή σοδειά/τρύγος – ακολουθώντας το οινικό μονοπάτι από τη Γένεση στη μοντέρνα εποχή) που θα πραγματοποιούσε στη σχολή ο ίδιος ο συγγραφέας κ. Butler, με παράλληλη δοκιμή 18 κρασιών από κάποιες από τις πρώτες χώρες που παρήγαγαν κρασί, τις λεγόμενες «Βιβλικές Χώρες»: Γεωργία, Λίβανος, Ιορδανία, Ισραήλ, Τουρκία και Ελλάδα.


Συνεχίζει το e-mail: «Ο Joel Butler MW μαζί με τον Dr. Randall Heskett, ιστορικό των Βιβλικών χρόνων των Πανεπιστημίων Yale και Toronto, ερεύνησαν τις χώρες της Βίβλου που παρήγαγαν κρασί στην αρχαιότητα, τις συνήθειες των λαών αυτών 2.500 με 3.000 χρόνια πριν, καθώς και το ιστορικό οινικό αποτύπωμα των πρώτων Χριστιανών – από τον Νόε (που ήταν ο πρώτος οινοπαραγωγός) μέχρι τον Αβραάμ, τον Μωυσή και φυσικά τον Χριστό.»


Παρασκευή 19 Απριλίου και την κοπανάω από τη δουλειά κατά τις 16:15 για να φτάσω έγκαιρα στη σχολή. Η αίθουσα κατάμεστη και ο κ. Butler εμφανίζεται άνετος και οικείος, καθ’ όλα έτοιμος να μοιραστεί τις ακαδημαϊκές αλλά και οινικές γνώσεις του πάνω στο θέμα. Όπως έχω ξαναπεί, δε με ενδιαφέρει ούτε σαν οινόφιλο, ούτε σαν επαγγελματία μια στείρα καταγραφή των χαρακτηριστικών των κρασιών, όταν αυτή δε συνοδεύεται από όλα τα στοιχεία που κάνουν το κάθε κρασί μοναδικό. Έτσι, λοιπόν, η ιστορική ματιά του κ. Butler ήταν σε θέση να δώσει (και έδωσε) το απαραίτητο χρώμα, ενδιαφέρον και πολιτισμική διάσταση στην πολυπόθητη γευσιγνωσία.

 

 

O Κωνσταντίνος Λαζαράκης (αριστερά) με τον Joel Butler (δεξιά)...   Brioche, σημειώσεις και ποτήρια έτοιμα για το Βιβλικό γευσιγνωστικό μαραθώνιο...


Ο κ. Butler (ΟΚ, θα τον λέω απλά Joel), μας μίλησε πρώτα για την προέλευση της αμπέλου. Τα πρώτα αμπέλια λοιπόν βρέθηκαν σε μια περιοχή που σήμερα αποτελεί κομμάτι της Γεωργίας, της Αρμενίας, της ανατολικής Τουρκίας και του Ιράκ –βορειοανατολικά του ποταμού Τίγρη. Από εκεί το αμπέλι μετακινήθηκε δυτικά κατά μήκος του Ευφράτη, σε Συρία, Λίβανο, Ιορδανία, Ισραήλ και Τουρκία για να φτάσει αμέσως μετά στην Κύπρο, την Κρήτη και την ηπειρωτική Ελλάδα.

 

 

Ο Γρηγόρης Μιχαήλος σερβίρει τα κρασιά της δοκιμής...   Το βιβλίο είναι πλούσιο σε χάρτες, η χαρά μου!


Διακόπτω την αφήγηση γιατί μόλις σερβιρίστηκαν και τα πρώτα κρασιά. Συνολικά δοκιμάσαμε 18 κρασιά: 3 λευκά, 13 ερυθρά και 2 επιδόρπια. Ξεκινάμε με τα λευκά! Δύο Τούρκικα από την γηγενή ποικιλία Narince, την περιοχή Tokat στα βάθη της Ανατολίας, κάπου 150 χιλιόμετρα νότια της ακτής της Μαύρης Θάλασσας. Πίσω από τo πρώτο κρασί το οινοποιείο Vinkara, ένας από τους καλύτερους οινοπαραγωγούς της Τουρκίας. Το δείγμα από την εσοδεία του 2012 - βοτανικό, ανθώδες, τραγανό και αρκετά φρέσκο-, πραγματικά πολύ ευχάριστο. Το επόμενο, του παραγωγού Doluca, πάλι από ποικιλία Narince αλλά 1 χρόνο παλιότερο –του 2011- είναι κάπως διαφορετικό, λιγότερο έντονο αρωματικά αλλά πιο στρογγυλό, με ενταγμένη οξύτητα και καταλληλότερο για να συνοδέψει φαγητό. Τέλος, ένα δικό μας κρασί από τη Σαντορίνη, μια ειδική εμφιάλωση του Θαλασσίτη του 2007 από το Κτήμα Γαία. Πειραματική εμφιάλωση με πιο πολύ θειώδες κατά την εμφιάλωση που το βοήθησε να εξελιχθεί πανέμορφα και να βγάλει εξόχως το μεθυστικό ορυκτό στοιχείο που χαρακτηρίζει τα κρασιά του θρυλικού νησιού από Ασύρτικο.

 

 

Τα Βιβλικά κρασιά βρίσκονται ήδη στα ποτήρια μας...


Η παρουσίαση είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς ο Joel –που έχει εντρυφήσει στη Βίβλο- μας μιλούσε για οινοποίηση σε αμφορείς, για το τι κρασί είναι πιθανό να έπινε ο Ιησούς, για το πρώτο θαύμα του Ιησού στο γάμο της Κανά –το οποίο λέει ήταν λευκό, παρά τις δημοφιλείς απεικονίσεις κόκκινου κρασιού, όπως στον πίνακα του Paolo Veronese που κοσμεί και το εξώφυλλο του βιβλίου- και πολλά άλλα στοιχεία που μας κράτησαν το ενδιαφέρον αμείωτο. Μιλώντας για αμπελουργικές περιοχές όπως η Αίγυπτος και συγκεκριμένα τα παράλια της Μεσογείου και οι βόρειες ακτές του Νείλου ήταν πραγματικά ενδιαφέρον, καθώς είναι δύσκολο σήμερα να φανταστεί ότι στις ξεχασμένες αυτές από τον πολύ κόσμο περιοχές η οινοπαραγωγή είχε παίξει βασικό ρόλο κατά τους Βιβλικούς χρόνους.

 

 

Ο κ. Butler εν δράσει...   Το δείγμα Νο 12, ένα κρασί από το Ισραήλ...

 

 

Σημειώσεις για να θυμόμαστε ποιό είναι τί...   Η Μαριάννα Μακρύγιαννη επί τω έργω...


Πάμε στα ερυθρά κρασιά. Δοκιμάζουμε δύο ακόμα τούρκικα, πάλι του παραγωγού Vinkara από την τοπική ποικιλία Karasi, τα οποία είναι τέλεια! Kelecik του 2011 και του 2010 λοιπόν, με το πρώτο να θυμίζει χαρακτηριστικά λευκού κρασιού, ανθώδες, κερασένιο, φίνο, αριστοκρατικό. Με κάποιες γήινες νότες και ευγενικές τανίνες, στοιχεία που –εμένα τουλάχιστον- μου έφεραν στο μυαλό ένα προικισμένο Pinot Noir. Αντίθετα το 2010 είναι φτιαγμένο διαφορετικά, σε πιο reserve στυλ, πιο έντονη δομή, μπαχαρένιο, ρωμαλέο, αλλά επίσης ευγενές! Μα πρέπει να πάω σε αυτόν τον Vinkara κάποια στιγμή!!

 

 

Και ...συνεχίζουμε!   Η αίθουσα ήταν γεμάτη με οινόφιλους διψασμένους για ιστορίες και ιδιαίτερα κρασιά από ιστορικές περιοχές...


Για να μην σας πρήξω πολύ με τα υπόλοιπα ερυθρά κρασιά (είναι και πολλά), απλά θα τα αναφέρω συνοπτικά παρακάτω:

 

  • Clos St. Tomas, Les Gourmets Rouge 2010 (Beka’a Valley, Λίβανος) από τις ποικιλίες της νοτίου Γαλλίας Carignan, Cinsault και Syrah.
  • Vitkin Carignan 2009 (Shomron region, Ισραήλ)
  • Kayra Buzbag Reserve Oküzgozü 2008 (Elazig, Τουρκία)
  • Pendore (Kavaklidere) Oküzgozü 2010 (Western Anatolia, Manissa, Τουρκία)
  • Kayra Bogazkere 2009 (Diyarbakir, Τουρκία)
  • Vinoterra Saperavi 2009 (Kakheti, Γεωργία)
  • Binyamina ‘The Chosen’ Diamond dry red 2009 (Ισραήλ) – Χαρμάνι ποικιλιών του Bordeaux
  • Zumot Saint George Shiraz 2009 (Sama, Ιορδανία)
  • Chateau Belle-Vue, La Renaissance 2006 (Bhamdoun, Λίβανος)
  • Clos St. Thomas ‘Chateau St. Thomas’ 2006 (Beka’a Valley, Λίβανος)
  • Chateau Kefraya, Comte de M 2006 (Beka’a Valley, Λίβανος)

 

Αξίζει να αναφέρουμε ότι το οινοποιείο Vinoterra από τη Γεωργία μάλλον κατάλαβε λάθος και αντί για τρεις έστειλε μία φιάλη, η οποία θα έπρεπε να μοιραστεί σε πάνω από 30 άτομα! Η λύση ήταν να διαιρεθούν τα 750 ml της φιάλης με τον αριθμό συμμετεχόντων και να λάβει ο καθένας στο ποτήρι του την ποσότητα που του αναλογούσε, με τη βοήθεια σύριγγας! Είχε πολύ πλάκα το service αυτό με τη σύριγγα, το βρήκα χαριτωμένο και γι αυτό πήρα και μερικές φωτό για να γουστάρετε κι εσείς…

 

 

Η σύριγγα που σας έλεγα...   Και ιδού πόσο αναλογεί στον καθένα μας!


Για το τέλος αφήσαμε δύο πολύ ιδιαίτερα επιδόρπια κρασιά από την Ελλάδα. Το πρώτο ήταν το ΠΟΠ Σητεία του Κτήματος Οικονόμου από την εσοδεία του 2000 με τις ερυθρές ποικιλίες Λιάτικο και Μαντηλάρι (80% - 20% περίπου). Εμένα –sorry κι όλας- στη μύτη μου θύμισε μαρουβά με αρκετό κάστανο, μανιτάρι και αρώματα οξείδωσης, ενώ στο στόμα ήταν γλυκό, εννοώ όμορφα γλυκό όχι γλυκατζούρα. Πρέπει να είναι τρελή περίπτωση ο κ. Οικονόμου, πότε θα πάω Σητεία να δοκιμάσω και να δω από κοντά τον μικρόκοσμό του;


Τέλος, το Samos Grand Cru του 1980 του συνεταιρισμού Σάμου, αυτή τη φορά από λευκά σταφύλια –Μοσχάτο λευκό βεβαίως βεβαίως- αν και στην όψη είναι το ίδιο καφέ με το προηγούμενο. Είναι γνωστό ότι με την μακρόχρονη παλαίωση τα χρώματα των λευκών και των ερυθρών κρασιών τείνουν να συγκλίνουν.  Τι να πω εγώ τώρα για ένα κρασί που όταν τρυγήθηκε δεν είχα ακόμα γεννηθεί, ενώ παρέμεινε στο βαρέλι μέχρι τότε που τέλειωνα τη στρατιωτική μου θητεία, δηλαδή από το 1980 μέχρι το 2006; Απλά δε σχολιάζω!

 

 

Λιαστό επιδόρπιο κρασί από Grand Cru αμπελώνες στη Σάμο, από τον τρύγο του 1980!   Ο κ. Butler υπογράφοντας αντίτυπα του βιβλίου του...


Ο Joel εισέπραξε ένα θερμό και ειλικρινές χειροκρότημα από το κοινό της βραδιάς, ενώ υπέγραψε σε όλους μας το βιβλίο του –πήραμε όλοι από ένα αντίτυπο. Μία πολύ ξεχωριστή βραδιά, ένας εξαιρετικός γευσιγνώστης και ιστορικός, ένα ανεξάντλητο και μεθυστικό θέμα και 18 κρασιά με χαρακτήρα και μοναδικότητα είναι τα στοιχεία που χαρακτήρισαν αυτό το υπέροχο απόγευμα Παρασκευής. Το μόνο που μένει να απαντηθεί τώρα είναι: ποια χώρα από αυτές να πρωτοεπισκεφτούμε;;;

 

 

Λαμβάνοντας το δικό μου ενθύμιο...   "For Gregory, Thank you for your interest. I hope you enjoy reading the book... even better with a glass of wine in hand!"

 

 

Με εκλεκτούς φίλους και τον Joel Butler MW στη μέση. Η γνώση πρέπει να μοιράζεται... Ευχαριστούμε!

 

Γρηγόρης Κόντος, DipWSET


Οινογράφος, γευσιγνώστης, απόφοιτος Σχολής Οινοχόων και κάτοχος του WSET Diploma με αγάπη για τη γεύση, τα ταξίδια, τη μουσική, τους φίλους και την ευζωΐα γενικότερα. Ιδρυτής της Aegean Wine Selections για την προώθηση και εξαγωγή ελληνικών κρασιών. Είναι παντρεμένος με την Σταυρούλα Μαριάμου και έχει ένα γιο.

 

περισσότερα

Facebook comments