Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΡΥΓΟ: Μαζέματα, γευσιγνωσίες και γλέντια. 20-24 Σεπτεμβρίου 2010
αναρτήθηκε στις 27/09/2010

ΜΑΖΕΜΑΤΑ – ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΕΣ - ΜΠΕΤΟΝΙΤΗΣ

 

Την Δευτέρα λάβαμε τα τελευταία σταφύλια! Τα καταφέραμε! Τσιγάρο ανακούφισης για τους καπνίζοντες, σάντουιτς ανακούφισης (και πείνας εξαιτίας της συγκίνησης) για εμάς τους άκαπνους. Μεγάλη στιγμή. 4.500 στρέμματα είναι αυτά!

 

Από την Τρίτη ξεκινήσαμε την απεγκατάσταση και την καθαριότητα του εξοπλισμού και του χώρου παραλαβής. Νερό με το πιεστικό, τρίψιμο με σύρμα, κουβάλημα, νοικοκύρεμα. Δείτε τη φωτογραφία με την ταινία και το πλυμένο κομμάτι της. Εννοείται, βέβαια, ότι την καθαρίσαμε όλη! Κάναμε αρκετά καλή δουλειά, δε νομίζετε;

 

Βγάλαμε τις σαμπρέλες από τις πρέσες και τις τρίψαμε για να φύγουν τα υπολείμματα σταφυλιών. Τρίψιμο, τρίψιμο, τρίψιμο. Α, και τρίψιμο! Τελικά τις κάναμε σαν καινούργιες! Ο υπεύθυνος του εξοπλισμού μου έλεγε συνεχώς ότι η προθυμία και η τελειομανία μου τον κάνει κι εκείνο ακόμα πιο τελειομανή. Καταλαβαίνετε ότι με την αλλεπάλληλη παρακίνηση, όχι μόνο μαζέψαμε και καθαρίσαμε τον εξοπλισμό, αλλά και καθαρίσαμε το προαύλιο, τακτοποιήσαμε την αποθήκη με τα εργαλεία, πετάξαμε τα μπάζα. Έτσι όπως τα κάναμε, τα έχουμε όλα πανέτοιμα για τον επόμενο τρύγο. Όσοι θα είναι εδώ το 2011 θα είναι τυχεροί!

 

Στο μεταξύ, το κρασί μας είναι σε πολύ καλό δρόμο. Αυτή την εβδομάδα έριξαν στις δεξαμενές μπετονίτη˙ ένα συστατικό που το ρίχνουν από την κορυφή της δεξαμενής και όσο πέφτει προς τα κάτω, παρασέρνει όλα τα στοιχεία που κάνουν το κρασί θολό, χαρίζοντάς του τη διαύγεια που τόσο πολύ αγαπούν όλοι οι καταναλωτές!

 

   

 

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΣΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

 

Για τον Χιλιανό Οινολόγο μας, οι ελληνικές ποικιλίες είναι κάτι πρωτόγνωρο. Μην ξεχνάτε, το ελληνικό κρασί δεν έχει (ακόμα) στο εξωτερικό την απήχηση που έχει εντός Ελλάδος. Ενώ η ελληνική αγορά ήταν πάντα πιστή στο ελληνικό κρασί (κάπου είχα διαβάσει ότι πάνω από 95% της κατανάλωσης κρασιού στην Ελλάδα είναι ελληνικής προέλευσης), η παγκόσμια Αγορά τώρα μας μαθαίνει. Τα περισσότερα καλά ποιοτικά ελληνικά κρασιά αποσπούν θερμές κριτικές, βαθμολογίες και μετάλλια στους Διεθνείς διαγωνισμούς από διάσημους γευσιγνώστες, αλλά ακόμα μόνο οι πολύ ψαγμένοι οινολάτρεις καταναλωτές του εξωτερικού έχουν ανακαλύψει τις συγκινήσεις που μπορεί να χαρίσει ο ελληνικός αμπελώνας.

 

Το Οινοποιείο μας βρίσκεται στην πανέμορφη Χαλκιδική. Το κακό είναι ότι σε αυτή την περιοχή, δεν υπάρχει καμία κάβα που να εξειδικεύεται στο ποιοτικό κρασί και να προσφέρει επιλογές από όλο τον ελληνικό ή τον παγκόσμιο αμπελώνα. Συνεπώς, αν θες να δοκιμάσεις και να μάθεις, θα πρέπει να προμηθευτείς κρασί από τις μεγάλες πόλεις. Έτσι, λοιπόν, το προηγούμενο Σαββατοκύριακο που είχα πάει στην Αθήνα (για εκείνο το γάμο της φίλης μου, θυμάστε;), μου δόθηκε η ευκαιρία να αγοράσω από το Cellier κάποια κρασιά ανώτερης ποιότητας για να τα δοκιμάσω μαζί με τον Οινολόγο και τους συνεργάτες του. Όπως θα διαπιστώσετε, το ενδιαφέρον μας στράφηκε κυρίως σε ελληνικές ποικιλίες για ευνόητους λόγους! Βέβαια, κάποια εξαιρετικά κρασιά που ήθελα να πάρω (τύπου ‘ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΑΪΒΑΛΗ’, ‘ΜΑΛΑΓΟΥΖΙΑ ΑΒΑΝΤΙΣ’ κλπ) είχαν εξαντληθεί (ακούγεται ωραία ε; σαν συλλογή), οπότε μείναμε σε κάποιες λιγότερες αλλά εξαιρετικά ποιοτικές ετικέτες (συνολικά 6 κρασιά, 3 λευκά και 3 κόκκινα).

 

ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ ΛΕΥΚΩΝ ΚΡΑΣΙΩΝ – ΤΡΙΤΗ 21/09

 

Σήμερα αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε τα 3 λευκά, και συγκεκριμένα:

  • ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ (Μοσχοφίλερο) 2009
  • SAUVIGNON BLANC BARON PHILIPPE DE ROTHSCHILD (Sauvignon Blanc) 2008
  • ΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΡΕΛΙ (Ασύρτικο) 2005

Μπήκαμε στο χημείο, ανοίξαμε τα μπουκάλια, ετοιμάσαμε κάποια ήπια μεζεδάκια και ξεκινήσαμε με την Μαντινεία του Αντωνόπουλου. Ένα εξαιρετικό κρασί, με τριανταφυλλένιο άρωμα και λεμονάτη γεύση. Ήπιο αλκοόλ, πίνεται εύκολα και ευχάριστα. Θυμίζει λίγο Riesling, αλλά έχει και διαφορές, όπως για παράδειγμα το χρώμα του το οποίο είναι πρασινοκίτρινο με ροζέ ανταύγειες (το σταφύλι από το Μοσχοφίλερο έχει ελαφρώς ροζέ χρώμα, όπως ο Ροδίτης).

 

Ακολούθησε το Sauvignon Blanc, το οποίο αν και μου το πουλήσανε σαν ‘τυπικό’ Sauvignon Blanc, δεν είναι ακριβώς! Είναι από τη Νότια Γαλλία και έχει κάποια βασικά χαρακτηριστικά του Sauvignon Blanc όπως αρώματα άγριων τροπικών φρούτων. Σε κάθε περίπτωση ήταν καλό, όχι όμως εξαιρετικό.

 

Ακολούθησε ένα ακόμα θρυλικό ελληνικό κρασί, το ‘Αργυρός Βαρέλι’ από το Κτήμα Αργυρού. Επέλεξα να αγοράσω παλαιότερη χρονιά και συγκεκριμένα του 2005. Το χρώμα του κρασιού ήταν χρυσαφί και υποδήλωνε την ηλικία του. Τόσο με το άρωμα, όσο και με το στόμα του κρασιού αυτού ο Οινολόγος μας ενθουσιάστηκε. Και ενθουσιάστηκε κυρίως επειδή κρασιά σαν και αυτό είναι μοναδικά και έχουν να προσφέρουν κάτι που δεν μπορεί κανένας παραγωγός εκτός Σαντορίνης να αναπαράξει. Οι ποικιλίες της Σαντορίνης χάνονται στα βάθη του χρόνου και είναι φυτεμένες σε παλιά αμπέλια που δεν προσβλήθηκαν ποτέ από την φυλλοξήρα (άλλο περίεργο αυτό!) που στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα έπληττε ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και τις περισσότερες χώρες του (οινικού) κόσμου. Επιπλέον, το ηφαιστιογενές έδαφος της Σαντορίνης προσδίδει μια μοναδική ορυκτή αίσθηση στα κρασιά. Όλα αυτά τα στοιχεία, έχουν κάνει οινοκριτικούς-superstars με μεγάλη επιρροή όπως ο Robert Parkerνα βαθμολογούν κάποια κρασιά της Σαντορίνης με 95/100!

 

Παρ’ όλα αυτά, είχαμε όλοι την εντύπωση ότι το βαρέλι στο κρασί που δοκιμάσαμε είχε ‘σκεπάσει’ τον ορυκτό του χαρακτήρα. Μάλλον έπρεπε να είχα πάρει και ένα Κτήμα Αργυρός που δεν είχε περάσει από βαρέλι, για να έχουμε πιο σωστή εικόνα. Επίσης, το κρασί είχε μια γλύκα (ασυνήθιστη για ξηρό κρασί) που το έκανε ακόμα πιο ενδιαφέρον.

 

Μόλις τα 3 μπουκάλια τελείωσαν, ο κ. Freddy βλέποντας την απογοήτευση στο βλέμμα μου, μου λέει: «Μη σε νοιάζει, υπάρχει λύση. Σε Οινοποιείο δουλεύουμε διάολε!» και βγάζει από τον συντηρητή ένα μπουκάλι από τη δική μας φετινή Μαλαγουζιά!

 

ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ ΕΡΥΘΡΩΝ ΚΡΑΣΙΩΝ – ΤΕΤΑΡΤΗ 22/09

 

Σήμερα συμφωνήσαμε να δοκιμάσουμε τα ερυθρά κρασιά που έφερα. Στην παρέα σήμερα είχαμε και την Δέσποινα από το τμήμα προσωπικού, άρα οι γευόμενοι και κρίνοντες ήταν περισσότεροι! Θέλοντας να φέρω τον κ. Freddy σε επαφή με τις δύο σημαντικότερες ίσως ελληνικές ερυθρές ποικιλίες –το Ξινόμαυρο και το Αγιωργήτικο-, επέλεξα τα εξής κρασιά:

  • ΡΑΜΝΙΣΤΑ ΚΥΡ-ΓΙΑΝΝΗ (Ξινόμαυρο) 2007
  • ΚΤΗΜΑ ΓΑΙΑΣ ΝΕΜΕΑ (Αγιωργήτικο) 2006

Επίσης, δοκιμάσαμε ένα Χιλιανό Cabernet Sauvignon (το οποίο αγόρασα 6,60 ευρώ!), το οποίο δεν σχολιάζω. Περιμένω να δοκιμάσω τα μεγάλα κρασιά της Χιλής.

 

Σχετικά με τα 2 ελληνικά ερυθρά, το πρώτο που μας έκανε εντύπωση ήταν το ασυνήθιστα υψηλό αλκοόλ: 14,5% και 14% αντίστοιχα. Παρ’ όλα αυτά δεν νοιώσαμε το αλκοόλ στο άρωμα ή τη γεύση. Δοκιμάζοντας το Ξινόμαυρο, ο κ. Freddy πάλι εξεπλάγη. Δεν είχε δοκιμάσει ποτέ κάτι παρόμοιο! Στην ερώτηση «ποια Διεθνή ποικιλία σας θυμίζει;» μου απάντησε «Καμία! Είναι Ξινόμαυρο!». Καταλαβαίνετε ότι με ικανοποίησε η απάντησή του! Και οι δύο εντοπίσαμε αρώματα λαχανικών στη μύτη και οξύτητα στο στόμα. Ενώ κρασιά σαν και αυτό δεν είναι -όπως μου είπε- του γούστου του, είναι σε θέση να διακρίνει την ποιότητα και τη φινέτσα του.

 

Όταν δοκιμάσαμε το Αγιωργήτικο της Γαίας, με μια βαθιά ικανοποίηση είπε: «Αυτό είναι κρασί!». Το Αγιωργήτικο νομίζω τον κέρδισε για τα καλά, εγώ το εκτιμώ χρόνια τώρα! Δεν ήπια άλλο, καθώς είχα να οδηγήσω προς τη Θεσσαλονίκη. Εκεί τραγουδούσε εκείνη τη βραδιά ο Λουκιανός Κηλαηδόνης!

 

ΩΡΑ ΓΙΑ ΓΛΕΝΤΙ! – ΠΕΜΠΤΗ 23/09

 

Το λέγαμε τόσο καιρό και τελικά έγινε τώρα! Αλλά όπως λένε κάλιο αργά παρά ποτέ!

 

Σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι του οινοποιείου (περίπου 14 άτομα δηλαδή) κάναμε ένα γλέντι το οποίο θα μείνει σε όλους αξέχαστο! Μη φανταστείτε επαγγελματικότητες, έγινε με τους δικούς μας όρους, οργανώθηκε από εμάς και σε μέρος που αποφασίστηκε από εμάς: την κυνηγετική καλύβα ενός από τους εργαζόμενους, η οποία βρίσκεται σε ένα τρομερά στρατηγικό σημείο, μέσα στο βουνό και με απεριόριστη θέα προς τη θάλασσα…! Δεν γράφω περισσότερα γιατί είναι από αυτά που πρέπει να τα ζήσεις για να τα νοιώσεις και να τα καταλάβεις…

 

Κατά τα άλλα, επικράτησε η γνωστή τρελή, εύθυμη και θετική ατμόσφαιρα που επικρατεί κάθε μέρα στο Οινοποιείο. Ένοιωσα όπως όταν είμαι με τους φίλους μου από τους προσκόπους σε καταφύγιο στο βουνό. Με τη διαφορά ότι αυτούς εδώ τους ανθρώπους τους γνωρίζω μόνο ένα μήνα. Αλλά για κάποιον λόγο τους νοιώθω σαν οικογένεια. Ο καθένας έχει ένα μοναδικό χαρακτήρα. Άλλος το χιούμορ, άλλος τη σπιρτάδα, άλλος την αφέλεια. Είναι σεμνοί, περήφανοι, ειλικρινείς, αυτοσαρκάζονται. Άλλοι χορεύουν, άλλοι τραγουδάνε, λένε ανέκδοτα, βγάζουν ανακοινώσεις από το μικρόφωνο. Και όλοι μαζί χαίρονται τη ζωή με μια αφοπλιστική απλότητα. Πολλά τα μαθήματα κύριε Κόντο.

 

Το συγκινητικό για εμένα κομμάτι, είναι ότι μου δείχνουν με κάθε τρόπο την αγάπη τους, κάτι που με κάνει να σκέφτομαι ότι την επόμενη εβδομάδα που θα τελειώσει η ‘εμπειρία Πόρτο Καρράς’, θα είναι αρκετά δύσκολο συναισθηματικά. Ένας συνάδελφος και φίλος με καλεί στο γάμο του τον Οκτώβριο, με έναν άλλο σχεδιάζουμε κάποια εκδρομή τον Δεκέμβριο. Ένας άλλος μου λέει: «Φιλαράκι. Ένα θα σου πω. Ένας Γερμανός ήρθε στην μαρίνα του Καρρά για 2 μέρες και έμεινε 15 χρόνια. Μας είπε ότι έχει γυρίσει όλο τον κόσμο, αλλά δεν έχει δει πιο ωραίο μέρος από αυτό. Γι αυτό σου λέω: Πριν φύγεις σκέψου το καλά!». Για να μην αναφέρω τα πειράγματα, τα αστεία και τις φάρσες που κάναμε ο ένας στον άλλο… Με τους ανθρώπους αυτούς θέλω πραγματικά να κρατήσω επαφή…

 

   

 

ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ;

 

Πάμε στη Θεσσαλονίκη για τα ΒΟΡΟΙΝΑ! Την έκθεση κρασιού στην οποία συμμετέχουν κάποιοι από τους σημαντικότερους παραγωγούς της Βορείου Ελλάδος. Είναι ευκαιρία πριν την έκθεση να πάμε και σε εκείνο το Αργεντίνικο εστιατόριο με τα κρασιά που προέρχονται από τις 2 πλευρές των Άνδεων: Χιλή και Αργεντινή! Θα έχουμε μαζί και τον Χιλιανό Οινολόγο μας για να μας εξηγεί τα ανεξήγητα!

 

Γρηγόρης Κόντος, DipWSET


Οινογράφος, γευσιγνώστης, απόφοιτος Σχολής Οινοχόων και κάτοχος του WSET Diploma με αγάπη για τη γεύση, τα ταξίδια, τη μουσική, τους φίλους και την ευζωΐα γενικότερα. Ιδρυτής της Aegean Wine Selections για την προώθηση και εξαγωγή ελληνικών κρασιών. Είναι παντρεμένος με την Σταυρούλα Μαριάμου και έχει ένα γιο.

 

περισσότερα

Facebook comments