ΤΡΥΓΟΣ 2010 - ΚΤΗΜΑ ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ: Η τρίτη εβδομάδα - 10 Σεπτεμβρίου 2010
αναρτήθηκε στις 17/09/2010

ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑ: ΤΟ HIGHLIGHT ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 

Θυμάστε που σας έλεγα ότι την εβδομάδα αυτή βρεθώ στο αμπέλι; Ε, βρέθηκα! Δεν δούλεψα εκεί τελικά όμως, αφού έχουν ήδη 180 τρυγητές και υπάρχει πληρότητα. Όμως ο κ. Freddy, γνωρίζοντας τόσο τη σημαντικότητα της εμπειρίας του αμπελιού, όσο και την επιθυμία μου, μου είπε: «Δεν έχει σημασία! Θα πάμε μαζί να το δεις!». Μου εξήγησε ότι είναι και για τον ίδιο χρήσιμη η επίσκεψη, αφού έχει βρεθεί εκεί λίγες φορές λόγω υποχρεώσεων στο Οινοποιείο. Μάλιστα, ούτε εκείνος είχε δει τρύγο φέτος. Όσες φορές πήγε στο αμπέλι, ήταν για να συλλέξει δείγματα από τις διάφορες ποικιλίες σταφυλιών.

 

Όπως πάντα, μοιράζομαι μαζί σας κάποιες φωτογραφίες, οι οποίες όμως είναι αδύνατο να καταγράψουν την πραγματική ομορφιά αυτού του μοναδικού αμπελώνα των 4.500 (!) στρεμμάτων. Το μέγεθος είναι τεράστιο για τα ελληνικά δεδομένα. Έτσι, δεν θα είναι ακριβές εάν πω ότι «είδα τον αμπελώνα», αλλά ένα μικρό κομμάτι του! Κοιτάξτε τον αμπελουργικό χάρτη. Επισκεφτήκαμε τα αμπελοτόπια που βρίσκονται δίπλα στο Οινοποιείο. Πρώτα τα αμπέλια με το Ασύρτικο και τη Μαλαγουζιά, ύστερα το κομμάτι πιο νότια (αυτό που βρίσκεται στην άλλη πλευρά του δρόμου) με το Ροδίτη. Με την ευκαιρία, να πω ότι ο Ροδίτης είναι η μόνη ποικιλία που μπορώ να ξεχωρίσω όταν δω τα σταφύλια της. Τα σταφύλια έχουν ένα χαρακτηριστικό ροζ χρώμα και δίνουν λευκά κρασιά.

 

ΕΔΩ ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ! ΤΑ ΕΡΠΥΣΤΡΙΟΦΟΡΑ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΟ ΑΜΠΕΛΙ!

 

Τι γίνεται όταν τα κλήματα βρίσκονται όλα σε πλαγιές; Οι τρυγητές μοιράζονται σε όλα τα μήκη και πλάτη του αμπελώνα, ενώ είναι διάσπαρτα ανά περίπου 5 μέτρα άδεια καφάσια, στα οποία μπαίνει η σοδειά. Κάποιοι (ταλαίπωροι) εργάτες μαζεύουν τα γεμάτα καφάσια και τα φορτώνουν στην μικρή καρότσα των ερπυστριοφόρων. Αυτά με τη σειρά τους, σκαρφαλώνοντας κυριολεκτικά πλαγιές (η κλίση των οποίων σε τρομάζει!), φτάνουν στον αγροτικό δρόμο, όπου κάποιοι άλλοι ταλαίπωροι εργάτες τα φορτώνουν ένα-ένα στα φορτηγά. Δεν θα ξαναμιλήσω για κουβάλημα, αυτό που κάνουμε εμείς δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που είδα σήμερα! Και μέσα σε όλο αυτό, έχουν και τον ήλιο ο οποίος βαράει αλύπητα (ακόμα είναι καλοκαίρι)! Η θέα και η θάλασσα που αστράφτει είναι υπέροχα, για όποιον έχει χρόνο να τα θαυμάσει! Ίσως όταν κάνουν διάλειμμα να αποζημιώνονται κάπως για τον κόπο τους με αυτόν τον τρόπο.

 

 

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ…

 

Είμαι κι εγώ ένα παιδί της πόλης. Μεγάλωσα σε μια πόλη με πληθυσμό 5.000.000 ανθρώπους. Εμείς λοιπόν, όταν βλέπουμε κάποια καθ’ όλα φυσική διεργασία όπως αυτή που σας περιέγραψα παραπάνω, νοιώθουμε ότι ανακαλύπτουμε τον κόσμο! Μας έχουν μάθει όταν χρειαζόμαστε κάτι να πηγαίνουμε στο super market, να διαλέγουμε ένα από τα αμέτρητα προϊόντα που είναι διαθέσιμα, να δίνουμε κάτι χαρτιά που τα λένε λεφτά και να φεύγουμε ικανοποιημένοι. Για τα παιδιά της πόλης μιλάμε απλά για ένα προϊόν και όχι για ένα μπουκάλι κρασί το οποίο έχει μια πολύ προσωπική ιστορία να διηγηθεί. Σκεφτείτε τα μπουκάλια στο ράφι κάποιου super market της Αθήνας να μιλάγανε μεταξύ τους. Ξεκινάει η ‘Μελισσάνθη’ του Πόρτο Καρράς:

 

- Άσε, πολύ κουραστικό το ταξίδι από τη Χαλκιδική. Έχω πιαστεί ολόκληρο!»

 

Το γαλλικό κρασί από δίπλα μουρμουρίζει:

 

- Εγώ τι να πω; Εκεί που μου είχανε πει ότι θα με πηγαίνανε σε ένα ακγιβό γεστογάν στις Βεγσαλλίες, με φέγανε εδώ μαζί με εσάς τους λαϊκούς!

 

Το Αυστραλέζικο Shiraz δεν άντεξε να μη μιλάει τόση ώρα και ξέσπασε:

 

- Κλαψιάρδες! Μπείτε σε container για 2 μήνες και να δω μετά τα μούτρα και την ετικέτα σας! Ψηλά το κεφάλι ρε!

 

Εγώ πλέον δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να δω το κρασί με τον ίδιο τρόπο μετά την εμπειρία που ζω εδώ. Βλέποντας ένα μπουκάλι, πλέον σκέφτομαι τα ιδρωμένα πρόσωπα, την αγωνία κάποιων ανθρώπων, την προσωπική φροντίδα του οινοποιού. Αλλά πλέον το μικρόβιο έχει μπει μέσα μου. Δεν σκέφτομαι μόνο το κρασί πλέον, αλλά και τις ελιές, το ελαιόλαδο, το μέλι. Σκέφτομαι τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω απ’ όλα αυτά. Φυσικά, υπάρχουν προϊόντα (όπως έχω ξαναπεί) τα οποία δεν κρύβουν καμία αγωνία και κανέναν ιδρώτα. Είναι τα σκατουλάκια (τύπου MAX και regular) που παρήχθησαν γιατί «υπήρχε κενό στην Αγορά». Ή μάλλον δημιουργήσαμε κενά στην Αγορά και στις συνειδήσεις των καταναλωτών για να έχουμε λόγο ύπαρξης. Σταματάω εδώ με αυτό, πριν παραστρατήσω κι άλλο!

 

ΓΑΛΛΟΙ ΚΑΙ NOUVEAU

 

Σήμερα δεν διηγούμαι με ημερολογιακή αυστηρότητα, αλλά κάνω μια άναρχη σούμα της εβδομάδας. Νομίζω έτσι είναι καλύτερα! Κάθε μέρα μαθαίνω και κάτι καινούριο μέσα από τις συζητήσεις μου με τον Οινολόγο. «Κύριε Freddy, ποια η γνώμη σας για τα Nouveau (νουβώ) κρασιά; Πριν απαντήσει, εξηγώ τι είναι αυτό: Τα Nouveau κρασιά είναι (υποτίθεται) τα πρώτα κρασιά της χρονιάς και τα οποία λέγεται ότι πρέπει να καταναλώνονται όσο είναι φρέσκα, δηλαδή από το Νοέμβριο που κυκλοφορούν, μέχρι τον Απρίλιο μετά τον τρύγο.

 

Η απάντηση που πήρα είναι ότι πρόκειται για ένα ακόμα κόλπο marketing των Γάλλων η οποία τους αποφέρει τεράστια κέρδη. Σκεφτείτε ότι μια φιάλη Nouveau μπορεί να κοστίζει 2 ευρώ και να τιμολογείται 10. Μιλάμε για εξωφρενικά περιθώρια κέρδους! Αλλά, ο κόσμος έχει πιστέψει το παραμύθι του «φρέσκου» και του «πρώτου κρασιού της χρονιάς» και σε συνδυασμό με τον περιορισμένο αριθμό φιαλών και κυκλοφορίας, τρέχει να αγοράσει. Το ίδιο περίπου παραμύθι με το «το Γαλλικό κρασί είναι εξ’ ορισμού ανώτερο». Ευτυχώς οι νέοι καταναλωτές σήμερα είναι πιο κριτικοί απέναντι στην «γαλλική ανωτερότητα» με αποτέλεσμα μια κατακόρυφη πτώση των πωλήσεων γαλλικού κρασιού σήμερα. Λίγος ανταγωνισμός δε βλάπτει, το αντίθετο μάλιστα!

 

Η ΡΟΥΤΙΝΑ ΜΟΥ

 

Κατά τα άλλα, καλά μωρέ, ξέρετε τώρα τα γνωστά: δουλειά, κάθε μέρα νέα γνώση μέσα από τις συζητήσεις, μετά από τη δουλειά μπάνιο στη θάλασσα… Ε, τι να κάνεις, ρουτίνα παιδί μου!

 

   

 

Γρηγόρης Κόντος, DipWSET


Οινογράφος, γευσιγνώστης, απόφοιτος Σχολής Οινοχόων και κάτοχος του WSET Diploma με αγάπη για τη γεύση, τα ταξίδια, τη μουσική, τους φίλους και την ευζωΐα γενικότερα. Ιδρυτής της Aegean Wine Selections για την προώθηση και εξαγωγή ελληνικών κρασιών. Είναι παντρεμένος με την Σταυρούλα Μαριάμου και έχει ένα γιο.

 

περισσότερα

Facebook comments