ΚΤΗΜΑ ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΕΙΟΥ – 29 Αυγούστου 2010
αναρτήθηκε στις 05/09/2010

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΡΕΠΟ;

 

Σήμερα είναι Κυριακή και οι τρυγητές αλλά και όλοι οι εργάτες του Οινοποιείου μας έχουν ρεπό. Τι θα πει αυτό; Για τους περισσότερους θα πει θάλασσα, ξάπλες, φαγητό και ύπνο, αλλά για εμένα θα πει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να επισκεφτώ ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της ελληνικής παραγωγής ποιοτικών κρασιών: το Κτήμα Γεροβασιλείου!

 

Γεροβασιλείου: Ένα από τα μεγάλα ονόματα στο ελληνικό κρασί. Ένα όνομα που συνδέεται όχι μόνο με το Κτήμα Γεροβασιλείου, αλλά και με το πιο σύγχρονο Κτήμα Βιβλία Χώρα, αλλά και την προσπάθεια Escapades, της Νοτίου Αφρικής (καταλαβαίνετε φαντάζομαι από τώρα πόσο δραστήριος και δημιουργικός είναι ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου).

 

ΣΤΟ ΚΤΗΜΑ ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

 

Αλλά ας μείνουμε στο Κτήμα Γεροβασιλείου, το οποίο βρίσκεται λίγο έξω από την Επανομή Θεσσαλονίκης. Πλησιάζοντας στην Επανομή, δεν μπορούσα να φανταστώ τι ιδιαίτερο έχει το terroir της περιοχής, ώστε να βοηθήσει στην παραγωγή μεγάλων κρασιών. Η εθνική οδός, βλέπετε, τα κάνει όλα να φαντάζουν άσχημα.

 

Όμως… πλησιάζοντας στο Κτήμα Γεροβασιλείου, το τοπίο αλλάζει σημαντικά: μπροστά μου βλέπω μια αγροτική περιοχή, με όμορφους λόφους και έναν ενιαίο αμπελώνα στην οποία βρίσκεται ένα σύγχρονο (με την καλή έννοια), πετρόχτιστο Οινοποιείο. Και στο βάθος η θάλασσα, η οποία αποτρέπει τα ακραία καιρικά φαινόμενα, τα οποία θα μπορούσαν να υποβαθμίσουν τους καρπούς του αμπελιού.

 

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

 

Μπαίνοντας στον προαύλιο χώρο, με υποδέχεται ένας ευγενικός νεαρός. Είναι ο Αργύρης Γεροβασιλείου, ο γιός του ιδιοκτήτη. Είναι αυτός ο οποίος θα με ξεναγήσει στα αμπέλια του Κτήματος και κατόπιν στο Μουσείο Οίνου και στο Οινοποιείο. Είναι 22 χρονών και σπουδάζει Γεωπονία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Χαίρομαι πολύ που γνωρίζω ένα άτομο της οικογένειας, καθώς εκτός από την επαγγελματικότατη (αν και μόλις 22 χρόνων) ξενάγησή του, μοιράζεται μαζί μου αναμνήσεις από τα παιδικά του χρόνια, τον πατέρα του, την οικογένειά του: «Ο πατέρας μου ξεκίνησε να σπουδάζει Αρχιτεκτονική, αλλά δεν τελείωσε ποτέ. Ευτυχώς! Τελικά φοίτησε στην Γεωπονική Σχολή του Α.Π.Θ. και αργότερα ειδικεύτηκε στην οινολογία και αμπελουργία στο Πανεπιστήμιο του Bordeaux».

 

ΤΑ ΑΜΠΕΛΙΑ ΚΑΙ Ο ΤΡΥΓΟΣ

 

Ξεκινάμε την ξενάγηση από τα αμπέλια. Μιλάμε για έναν ενιαίο αμπελώνα, δίπλα στο Οινοποιείο, με ότι θετικό αυτό συνεπάγεται. Το Κτήμα Γεροβασιλείου, θέλοντας να ελέγχει απόλυτα την πρώτη ύλη, δεν αγοράζει ποτέ σταφύλια από άλλους για να καλύψει τη (όλο και μεγαλύτερη) ζήτηση. Η λογική του Sold Out βρίσκει εδώ την απόλυτη εφαρμογή της! Πόσο όμορφη είναι αυτή η φιλοσοφία, σε μια εποχή που οι περισσότεροι βλέπουν εφιάλτες με πρωταγωνιστές τα διαφυγόντα κέρδη…! Οι έχοντες τα διπλανά αγροτεμάχια, προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν αυτή τη φιλοσοφία και να προσφέρουν να πουλήσουν τη γη τους σε εξωφρενικές τιμές. Ευτυχώς το Κτήμα ‘πάγωσε’ τις αγορές αγροτεμαχίων, μέχρι οι γαιοκτήμονες να λογικευτούν. Και τελικά λογικεύτηκαν (χάρη στην καλή μας οικονομική κρίση)!

 

Όπως μου εξήγησε ο Αργύρης, ο τρύγος γίνεται αυστηρά με τα χέρια, καθώς η τρυγητική μηχανή «καταστρέφει τα αμπέλια ανεπανόρθωτα». Σχετικά με τη βιολογική καλλιέργεια (δεν μπορούσα να μη ρώταγα), έμαθα ότι εδώ εφαρμόζεται Ολοκληρωμένη Καλλιέργεια, η καλύτερη μέθοδος καλλιέργειας σε μέρη όπου είναι αδύνατη η εφαρμογή της βιολογικής καλλιέργειας. Λέει ο Αργύρης Γεροβασιλείου: «Στην παρούσα περίπτωση δεν μπορεί το αμπέλι μας να χαρακτηριστεί βιολογικό, όταν ακόμα και 2 χιλιόμετρα πιο μακριά οι αγρότες ραντίζουν τις καλλιέργειές τους! Είμαστε, βέβαια, σε συνεννόηση με τους διπλανούς γαιοκτήμονες και δεν συμβαίνει αυτό γενικά, ενώ σε κάθε περίπτωση εφαρμόζουμε φυσική αντιμετώπιση των προβλημάτων καλλιέργειας». Φεύγοντας από το αμπέλι, βλέπω ένα μικρό βοτανικό κήπο! Θυμάρι, βασιλικός και λοιπά βότανα. Ο Αργύρης εξηγεί: «Είναι καλό για τη γευσιγνωσία να γνωρίζουμε τα πρωτογενή αρώματα». Εντυπωσιακό!

 

   

 

ΜΗΠΩΣ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΟΙΧΤΗΡΙ;

 

Μπαίνουμε στο κεντρικό κτίριο, περνάμε την αίθουσα υποδοχής και γευσιγνωσίας, και κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια προς το διάσημο, πλέον, 'Μουσείο Οίνου Γεροβασιλείου'. Εδώ θα δούμε την συλλογή από ανοιχτήρια κρασιού του Βαγγέλη Γεροβασιλείου, η οποία συγκαταλέγεται ανάμεσα στις 10 καλύτερες το κόσμου! Πλέον ξεφεύγουμε από τον καθαρό επαγγελματισμό, και πάμε στο μεράκι, τον έρωτα του Οινοποιού για το αντικείμενό του, που εκφράζεται (και) με τη συλλογή των ιστορικών αυτών αντικειμένων αισθητικής και λειτουργικότητας. Η συλλογή δεν έχει μόνο τεράστιο μέγεθος κομματιών, αλλά και σημαντικότατα κομμάτια από απλά ανοιχτήρια εξολκείς, μέχρι σύγχρονα μηχανικά ανοιχτήρια. Tα ανοιχτήρια που εξίταραν τη δική μου φαντασία, ήταν αυτά των κρασοπατέρων. Μιλάμε για το 1919, την εποχή της έναρξης της ποτοαπαγόρευσης στις Η.Π.Α. Εκτός από το αλκοόλ, απαγορεύονται ΚΑΙ τα ανοιχτήρια! Οι κρασοπατέρες, λοιπόν (οι μέθυσοι μοναχοί), χρησιμοποιούν μπαστούνια περπατήματος, η λαβή των οποίων είναι ουσιαστικά ανοιχτήρια, undercover! Άλλα εντυπωσιακά ανοιχτήρια, ήταν αυτά που σατίριζαν τον Αμερικάνο Γερουσιαστή Volstead, πρωτεργάτη της ποτοαπαγότευσης! Μέχρι και ανοιχτήρια-φέρετρα φτιάξανε!

 

Δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από αυτή την αίθουσα! Κάθε ανοιχτήρι είχε μια ιστορία να διηγηθεί! Αλλά, αναγκαστικά –κάποια στιγμή- προχώρησα στην επόμενη αίθουσα! Η οποία αναπαραστούσε όλα τα στάδια της παραγωγής Κρασιού, με τα αντίστοιχα παραδοσιακά εργαλεία, με μια πρότυπη μουσειακή παρουσίαση! Και όταν λέμε ΟΛΑ τα στάδια, εκτός από τα αυτονόητα, περιλαμβάνονται και το στήσιμο του αμπελώνα, το μπόλιασμα, η παραγωγή των βαρελιών, η παραγωγή του φελλού και πολλά ακόμα τα οποία δεν χρειάζεται να απαριθμήσω! Να πάτε μόνοι σας να τα δείτε! Και αν πάτε, πάρτε με τηλέφωνο να έρθω κι εγώ, θα ξαναπήγαινα με μεγάλη μου χαρά!

 

ΑΝΤΕ, ΝΑ ΠΙΟΥΜΕ!

 

Ακολούθησε η Γευσιγνωσία στην αίθουσα δοκιμής. Ωραία όλα τα υπόλοιπα, αλλά τώρα θα πάμε στην ουσία: το ίδιο το κρασί! Δοκιμάσαμε τον ‘Κτήμα Γεροβασιλείου Λευκός’, ένα πάντρεμα δυο σημαντικών ελληνικών ποικιλιών: του Ασύρτικου και της Μαλαγουζιάς. Το Ασύρτικο, λιγότερο αρωματικό, θα δώσει την οξύτητα για την οποία είναι διάσημο, η Μαλαγουζιά θα δώσει τα αρώματα. Ένα φινετσάτο κρασί, που ζητάει, βέβαια, την παρουσία θαλασσινών. Συνεχίζουμε με το ‘Κτήμα Γεροβασιλείου Ερυθρός’ του 2006 (το οποίο τώρα εμφιαλώθηκε), ένα blend από Syrah, Merlot και Grenache Rouge. Ένα υπέροχα αρωματικό κρασί, που φέρνει στο νου μπαχαρικά και μαύρα φρούτα, ενώ διατηρεί τη φρεσκάδα του. Στόχος του Κτήματος να επικεντρωθούν στην χρήση ελληνικών ποικιλιών. «Όποιο καινούριο αμπέλι φυτεύεται, είναι ελληνική ποικιλία». Αλλά, όπως έλεγε και ο Θανάσης Παπαϊωάννου στη Νεμέα «οι ξένες ποικιλίες χρειάζονται για να συγκρίνουμε όμοια πράγματα». Πράγματι, μια άποψη λέει ότι οι ξένες ποικιλίες αποτελούν τον πολιορκητικό κριό με τον οποίο θα αποδείξουμε ότι σαν χώρα έχουμε ένα τρομερό οινικό δυναμικό. Και θα είναι πιο εύκολο στη συνέχεια να μιλήσουμε στους ξένους για Ασύρτικο, Μαλαγουζιά, Ξινόμαυρο ή Μαυροτράγανο. Ζήτησα τον κατάλογο με τα παλαιωμένα κρασιά, και τελικά αγόρασα τον Ερυθρό του 2000 (10ετίας πλέον), μόνο 15 ευρώ, θεωρώ αρκετά φθηνά για παλαιωμένο κρασί ποιότητας!

 

Στο μεταξύ μιλήσαμε και για άλλα θέματα. Μιλήσαμε για την Ιαπωνία και την εμπειρία μου εκεί (αφορμή μια αθλητική φανέλα της Ιαπωνίας που φόραγε ο Αργύρης, αλλά και οι συνεχείς του αναφορές), αλλά και τον τρύγο στον οποίο συμμετέχω, στο Κτήμα Πόρτο Καρράς. Μην ξεχνάμε ότι ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου οινοποιούσε για το Κτήμα Πόρτο Καρράς την δεκαετία του 1980˙ ο Αργύρης μάλιστα έβγαλε τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού στο Νέο Μαρμαρά. Συμπτωματικά μάλιστα, φέτος είναι και για τον ίδιο ο πρώτος του τρύγος, στο Κτήμα Βιβλία Χώρα.

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 

Αφού ευχαρίστησα τον Αργύρη για το χρόνο του, αλλά και για την απόλυτα προσωπική ξενάγηση, πήρα το δρόμο της επιστροφής προς τη Χαλκιδική, σκεφτόμενος δύο πράγματα: Πρώτον, πόσες κατακτήσεις μπορεί να πετύχει ο άνθρωπος όταν έχει όραμα και αγάπη για το αντικείμενό του. Δεύτερον, ότι σαν χώρα χρειαζόμαστε περισσότερους Γεροβασιλείου. Και τότε, το ελληνικό κρασί θα πάρει διεθνώς τη θέση που δικαιωματικά του αξίζει.

 

Γρηγόρης Κόντος, DipWSET


Οινογράφος, γευσιγνώστης, απόφοιτος Σχολής Οινοχόων και κάτοχος του WSET Diploma με αγάπη για τη γεύση, τα ταξίδια, τη μουσική, τους φίλους και την ευζωΐα γενικότερα. Ιδρυτής της Aegean Wine Selections για την προώθηση και εξαγωγή ελληνικών κρασιών. Είναι παντρεμένος με την Σταυρούλα Μαριάμου και έχει ένα γιο.

 

περισσότερα

Facebook comments