ΝΕΜΕΑ - ΠΑΛΥΒΟΣ, ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ, ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΕΜΕΛΗ - 23 Ιουλίου 2010
αναρτήθηκε στις 30/07/2010

ΠΡΙΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ….


Σχεδίαζα από καιρό να επισκεφτώ μία από τις 3 πιο γνωστές Ο.Π.Α.Π. περιοχές της Ελλάδος: τη Νάουσα, τη Νεμέα ή τη Σαντορίνη. Καθώς είναι καλοκαίρι και η Σαντορίνη αυτή την περίοδο αναμένεται τουριστικώς απασχολημένη με ότι αυτό συνεπάγεται, αποφάσισα να αναβάλλω την εκδρομή στο πανέμορφο Κυκλαδονήσι για αργότερα. Αρχικά σχεδιάζαμε με τους συνοδοιπόρους φίλους μου να πάμε στην Βόρεια Ελλάδα (περιλαμβάνοντας την Νάουσα φυσικά), αλλά τελικά αποφασίσαμε να βρεθούμε στους αμπελώνες της Νεμέας, μιας και ο ένας εκ των φίλων δούλευε στην Πάτρα μέχρι την Παρασκευή και θα ήταν …άθλος να έρθει στη Νάουσα και το Αμύνταιο από την Πάτρα μόνο για 2 μέρες.

ΣΤΗ ΝΕΜΕΑ!


Νεμέα λοιπόν! Η Μέκκα του Αγιωργήτικου. Η περιοχή με την μεγαλύτερη ποσοτικά παραγωγή κρασιού στην Ελλάδα και τους περισσότερους παραγωγούς. Η λίστα των οινοποιείων που θέλαμε να επισκεφτούμε μεγάλη: ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, ΠΑΛΥΒΟΣ, ΣΕΜΕΛΗ, ΓΑΙΑ, ΑΪΒΑΛΗΣ, ΛΑΥΚΙΩΤΗΣ, ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ, ΔΡΥΟΠΗ κλπ. Τελικά όμως, λόγω διακοπών καλοκαιρινών και έλλειψης προσωπικού υποδοχής από τα οινοποιεία, καταλήξαμε σε 5 από αυτά, τα οποία ήταν εκείνη τη μέρα διαθέσιμα: ΚΤΗΜΑ ΠΑΛΥΒΟΥ, ΑΜΠΕΛΩΝΕΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ ΛΑΦΑΖΑΝΗ, ΚΤΗΜΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ και ΣΕΜΕΛΗ – ΚΤΗΜΑ ΗΛΙΟΣ. Ξεκινάμε την οινική μας περιπέτεια λοιπόν!


Θέλοντας να είμαστε κοντά στη Νεμέα εκείνη τη μέρα (για να δούμε όσα περισσότερα γίνεται και για να είμαστε ξεκούραστοι), διανυκτερεύσαμε από την προηγούμενη στον Ισθμό. Από εκεί η Αρχαία Νεμέα είναι περίπου 20 λεπτά. Βγαίνοντας από την εθνική οδό και φτάνοντας στην ευρύτερη περιοχή της Νεμέας, τη σκηνικό αλλάζει δραματικά. Χωράφια με καλλιέργειες, καταπράσινοι λόφοι και όμορφα δέντρα αλλά και γραμμικοί αμπελώνες που κυριολεκτικά αγκαλιάζουν τις πλαγιές της Νεμέας, μας κάνουν να σκεφτόμαστε πόσο κοντά μας είναι μια τόσο όμορφη περιοχή και πόσο μάταιο είναι ίσως να ψάχνεις για κάτι τέτοιο στις 4 γωνιές της γης, όταν ζεις στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου….

ΚΤΗΜΑ ΠΑΛΥΒΟΥ


Από την έξοδο της Νεμέας και μετά η σήμανση των «Δρόμων του Κρασιού» ήταν αρκετά συνεπής, ενώ σχεδόν όλα τα οινοποιεία είχαν τη δική τους πινακίδα. Εμείς βιαζόμαστε να πάμε πρώτα στο Κτήμα Παλυβού, αφού μας είπαν στο τηλέφωνο ότι αναμένονται 3 πούλμαν με τουρίστες! Ουχ! Φτάσαμε στο Κτήμα Παλυβού γύρω στις 09.00, και μας υποδέχτηκε μια από τις κυρίες που προετοίμαζαν τα τραπέζια για να μας ξεναγήσει στο μικρό αλλά όμορφο οινοποιείο. Η αίσθηση του οινοποιείου είναι αρκετά οικογενειακή και στηρίζεται στην προσωπική οργάνωση, ενώ και οι παραγόμενες ποσότητες είναι αρκετά μικρές. Υπήρχε ένα μικρό κελάρι παλαίωσης σε βαρέλια και μπουκάλια, ενώ δίπλα από το οινοποιείο και το εμφιαλωτήριο βρισκόταν ένα μικρό δωμάτιο δοκιμής κρασιών. Εδώ δοκιμάσαμε και τις πρώτες Νεμέες της ημέρας, ενώ η ώρα ήταν ακόμα 09.30! Κάπου είχα διαβάσει παλιότερα ότι η καταλληλότερη ώρα για γευσιγνωσία κρασιών είναι το πρωί μεταξύ 10.00 και 12.00, ενώ καλό είναι να υπάρχει και μια ελαφριά πείνα. Μη με ρωτήσετε γιατί! Υποθέτω ότι η γεύση μας εκείνες τις ώρες είναι ακόμα ξεκούραστη…

ΚΤΗΜΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ


Φεύγοντας από το Κτήμα Παλυβού ρωτήσαμε πού είναι το Κτήμα Παπαϊωάννου και μας έστειλαν στην πλατεία του χωριού. Εκεί θα γνωρίζαμε τον 'πατριάρχη της Νεμέας', έναν άνθρωπο που πίστεψε στις οινοπαραγωγικές δυνατότητες της περιοχής και αποτελεί αδιαμφισβήτητη μορφή του ελληνικού κρασιού αλλά και της περιοχής της Νεμέας (είχε διατελέσει Κοινοτάρχης τη δεκαετία του 1960 μέχρι που τον ξήλωσε η Χούντα). Όποιον και να ρωτήσαμε στη Νεμέα, μας μίλησε για τον Θανάση Παπαϊωάννου. Ήμουνα πολύ ανυπόμονος για την συνάντηση αυτή, καθώς τα κρασιά του Παπαϊωάννου είναι χιλιοβραβευμένα σε διεθνείς και εγχώριους διαγωνισμούς, έχοντας ένα αρκετά ασυνήθιστο μίγμα marketing (ή μήπως το σχέδιο marketing ήταν να μην υπάρχει σχέδιο marketing;).


Τα κρασιά του Παπαϊωάννου είναι δωρικά, πλούσια, μελετημένα. Δεν είναι φλύαρα, δεν πουλάνε εικόνα. Μάλιστα ακόμα και οι ετικέτες που χρησιμοποιούν είναι φιλοτεχνημένες από τον Γιώργο Παπαϊωάννου, το γιό του κύριου Θανάση και τωρινό οινολόγο του Κτήματος, ενώ είναι (σκόπιμα;) αρκετά ξεπερασμένες αισθητικά, παραπέμποντας σε τυπογραφικά μέσα της δεκαετίας του 1960. Βλέπεις το μπουκάλι και νομίζεις ότι βγήκε από τη χρονομηχανή! Κατέληξα πως αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά αποτελεί στάση και φιλοσοφία του οινοποιείου. Συνοπτικά, αν είχε το μπουκάλι λόγια, θα έλεγε: «Ναι, το ξέρω, είμαι αισθητικά ξεπερασμένο. Δεν έχω σύγχρονη παρουσίαση, αλλά ούτε τη χρειάζομαι. Με στολίζουν τα μετάλλια που έχω πάρει. Και όσο το κρασί είναι καλό, δεν φοβάμαι τίποτα».


Το οινοποιείο είναι απόλυτα λειτουργικό και επίσης έχει μια λαϊκή και αυθεντική εικόνα. Ασβεστωμένοι τοίχοι, το λάστιχο για το πότισμα κουλουριασμένο στην αυλή και ένας ηλικιωμένος αλλά δυναμικός κύριος να ακούει το κουδούνι του σπιτιού του και να κατεβαίνει να μας ανοίξει.


- Παρακαλώ;
- Καλημέρα σας, ήρθαμε να σας επισκεφτούμε.


(μας κοζάρει με ματιά ζόρικη και διαπεραστική)

 

- Τι ρόλο βαράτε δηλαδή;
- Ιδιώτες είμαστε! Βλέπουμε τα οινοποιεία της Νεμέας και θα θέλαμε να σας γνωρίσουμε.

Μας άνοιξε, λοιπόν όχι μόνο την αυλόπορτα, αλλά και την πόρτα των αναμνήσεων:


«Όταν ήμουνα νέος αναρωτήθηκα για ποιους λόγους τα γαλλικά κρασά θεωρούνται διεθνώς ποιοτικά ανώτερα από τα δικά μας. Μελέτησα πολύ, ερεύνησα, δούλεψα στο αμπέλι. Διαπίστωσα ότι οι Γάλλοι είχαν να αντιμετωπίσουν πολλά περισσότερα προβλήματα απ’ ότι εμείς. Για να αντιμετωπίσουν την υπερβολική υγρασία χρησιμοποιούν μεθόδους που υποβαθμίζουν το κρασί. Έβαλα στόχο να αποδείξω ότι τα δικά μας κρασά είναι καλύτερα και υγιεινότερα. Και τα κατάφερα».


Οι αμπελουργικές του γνώσεις είναι τεράστιες αλλά και η αντίστοιχη εμπειρία επίσης. Η συζήτηση από το κρασί πέρασε σε άλλα πεδία. Καταλήξαμε να συζητάμε για την πολιτική, την παιδεία, την κατάντια του σύγχρονου πολιτικού συστήματος. Μιλήσαμε για την πραγματική επανάσταση. «Σας πουλάνε τις μολότοφ αυτοί στους οποίους τις πετάτε εσείς οι νέοι! Μη σας κοροϊδεύουν! ΜΟΡΦΩΘΕΙΤΕ! Είναι η μόνη πραγματική επανάσταση. Η επανάσταση της γνώσης».

 

   


Αργότερα γνωρίσαμε την κόρη του, η οποία μας ξενάγησε στις αποθήκες και τα κελάρια του Οινοποιείου. Συμπαθέστατη και βαθιά γνώστης του κρασιού και εκείνη, όπως ο κ. Θανάσης. Στο τέλος, δοκιμάσαμε τα υπέροχα κρασιά του Κτήματος. Και σε αυτή τη διαδικασία απουσιάζει πλήρως το περιτύλιγμα! Βρισκόμαστε σε ένα ακατάστατο (αλλά καθαρό) εργαστήριο, όπου μας σερβίρουν το κρασί σε μικρά πλαστικά ποτηράκια (σαν αυτά που μας δίνει ο οδοντογιατρός για να κάνουμε μπουκώματα!). Στον τοίχο κολλημένος ο τιμοκατάλογος (γραμμένος στο χέρι φυσικά) με αρκετά χαμηλές τιμές σε σχέση με την κορυφαία ποιότητα. Διαλέγω 2 φιάλες, το ΟΠΑΠ Νεμέα και το Pinot Noir, μιας και ο Παπαϊωάννου είναι ο πρώτος στην Ελλάδα που φύτεψε τη συγκεκριμένη ιδιότροπη, ευαίσθητη αλλά και χαρισματική ποικιλία. Τα βραβεία ίσα που χωράνε στους φορτωμένους τοίχους. Δεν πηγαίνουν καν στους διαγωνισμούς να παρουσιάσουν το Κτήμα! Στέλνουν π.χ. στις Βρυξέλλες 2 κούτες με τα κρασιά τους και τους επιστρέφουν πίσω μετάλλια! Γιατί μετά να κάνεις αίθουσα γευσιγνωσίας; Δε χρειάζεται!


Φύγαμε νοιώθοντας πραγματικά τυχεροί από την συνάντηση και την κουβέντα που είχαμε με τον Θανάση Παπαϊωάννου, αλλά και τη γνωριμία με την Οινολόγο κόρη του.

ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ ΛΑΦΑΖΑΝΗ


Επόμενη στάση μας το Οινοποιείο Λαφαζάνη. Εδώ τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Σύγχρονο και επισκέψιμο οινοποιείο, μοντέρνα παρουσίαση, εντυπωσιακή αίθουσα δοκιμής κρασιών. Κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις βέβαια, αφού μπορεί να μας αντιμετώπισαν με επαγγελματισμό (μας σέρβιραν σε σωστά κολονάτα ποτήρια) και μας υποδέχτηκαν με χαμόγελο (δεν μας ρώτησαν ‘τι ρόλο βαράμε’), παρ’ όλα αυτά δεν είχαμε ανάλογα αξέχαστη εμπειρία. Ο ιδιοκτήτης βρισκόταν εκεί και μάλλον το παιδάκι που είχε μπει στην αίθουσα δοκιμών ήταν γιός του. Αναρωτιόταν ποιο κρασί να επιλέξει. Ο κ. Λαφαζάνης τον ρωτάει «τι φαγητό θα φάμε για να πάρεις το κατάλληλο κρασί;». Σκεφτείτε ο πιτσιρικάς τι οινική παιδεία δέχεται από μια τόσο μικρή ηλικία! Μπράβο! Στα συν το Chardonnay το οποίο το βρήκα πολύ καλό, αλλά και στο επιδόρπιο «Φίλεμα» από Μοσχάτο Ρίου.

ΚΤΗΜΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ


Στο δρόμο μας από Λαφαζάνη προς Σεμέλη, είδαμε πινακίδες για το Κτήμα Σπυρόπουλου και είπαμε «Γιατί όχι;». Το κύριο οινοποιείο του Σπυρόπουλου είναι στη Μαντινεία, αλλά εδώ και κάποια χρόνια αναπτύσσουν και το νέο τους οινοποιείο στη Νεμέα, για την παραγωγή του ΟΠΑΠ Νεμέα. Το οινοποιείο βρίσκεται δίπλα και μαζί με τους αμπελώνες, πράγμα πολύ θετικό. Είχαμε την τύχη να συναντήσουμε τον Οινολόγο του κτήματος, ο οποίος όντας πολύ φιλικός, μας εξήγησε τη διαδικασία παραγωγής. Επιπλέον μας μίλησε για την οινική πραγματικότητα της περιοχής, και μας έδωσε συμβουλές για τις επόμενες αναζητήσεις μας. Να σημειώσω ότι το οινοποιείο είναι απόλυτα λειτουργικό, δεν έχει ούτε αίθουσες υποδοχής, ούτε πολυτέλειες. Μάλλον αυτά τα προσφέρουν στο οινοποιείο της Μαντινείας.

ΣΕΜΕΛΗ – ΚΤΗΜΑ ΗΛΙΟΣ


Τελευταία μας στάση για σήμερα το Κτήμα Ήλιος, το οποίο λειτουργεί παράλληλα με το οινοποιείο Σεμέλη με έδρα τη Σταμάτα Αττικής. Από άποψης συνθηκών και υποδομής, εδώ εντυπωσιάστηκα περισσότερο από κάθε άλλο οινοποιείο που επισκεφτήκαμε σήμερα. Οι αμπελώνες του Κτήματος είναι αποκλειστικά ημιορεινοί, με όλα τους τα κλήματα να βρίσκονται σε πλαγιές και όχι σε κοιλάδες. Οι χώροι υποδοχής πολύ ευρύχωροι και ευχάριστοι, το οινοποιείο απόλυτα λειτουργικό. Υπάρχει ένας μεγάλος αγωγός ο οποίος μεταφέρει το κρασί (αυτό που θα περάσει από βαρέλι) από τις δεξαμενές στον πάνω όροφο, κάτω στο κελάρι με τα βαρέλια. Εκεί, τα βαρέλια φυλάσσονται με μεγάλη προσοχή. Είναι όλα μεθοδευμένα, απόλυτα ελεγχόμενα, με αρίθμηση σε κάθε βαρέλι και χάρτη ανεύρεσης ποικιλιών και σοδειών. Κάτω από τα βαρέλια υπάρχει ένα ξύλινο πλαίσιο με χώμα και χαλίκια για να δέχεται το κρασί όσο δυνατόν πιο φυσική υγρασία. Επαναλαμβάνω, από κάτω έχει χώμα, όχι πλακάκια!


Επιπλέον, τα μπουκάλια παλαίωσης ήταν κλειδωμένα με ένα σύστημα που δεν τους επιτρέπει να κουνηθούν και εξασφαλίζει την ηρεμία και την ομαλότητα των συνθηκών παλαίωσης. Να σημειώσουμε ότι η Σεμέλη έχει συμφωνία με τις Ολυμπιακές Αερογραμμές για μικρά ατομικά μπουκαλάκια, κάτι που (θεωρώ ότι) λύνει το πρόβλημα κερδοφορίας της, αφού οι ποσότητες που εξασφαλίζει να πουλήσει είναι σεβαστές. Η μέρα τελείωσε με τη γευστική δοκιμή των κρασιών του Κτήματος.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ


Η ώρα 17.00 και δεν πεινάσαμε ακόμα, ενώ είμαστε όλη μέρα νηστικοί! Ή μάλλον πίναμε μόνο ποιοτικό κρασί. Κρασί που είναι τροφή! Πίναμε μόνο κρασί, δεν πεινάσαμε, δεν μεθύσαμε! Τυχαίο; Δε νομίζω!

 

 

 

Γρηγόρης Κόντος, DipWSET


Οινογράφος, γευσιγνώστης, απόφοιτος Σχολής Οινοχόων και κάτοχος του WSET Diploma με αγάπη για τη γεύση, τα ταξίδια, τη μουσική, τους φίλους και την ευζωΐα γενικότερα. Ιδρυτής της Aegean Wine Selections για την προώθηση και εξαγωγή ελληνικών κρασιών. Είναι παντρεμένος με την Σταυρούλα Μαριάμου και έχει ένα γιο.

 

περισσότερα

Facebook comments