ΚΤΗΜΑ ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΥ & ΚΤΗΜΑ ΓΚΙΟΥΛΗ - 2 Φεβρουαρίου 2014
αναρτήθηκε στις 12/02/2014
 

 

Το Κτήμα Παπαργυρίου και το Κτήμα Γκιούλη (1 και 2 στο χάρτη) βρίσκονται οριακά εκτός ΠΟΠ Νεμέας και ΠΟΠ Πάτρας, ανάμεσα σε ψηλά βουνά της Πελοποννήσου. (Σημ: Ο χάρτης είναι μια παραγωγή της Aegean Wine Selections. Τα όρια των ζωνών σημειώθηκαν με την πολύτιμη και ανιδιοτελή βοήθεια του Wine Surveyor).

Οινοτουρισμός στην ορεινή Κορινθία

 

Πόσα καταπληκτικά πράγματα συμβαίνουν στον πλανήτη μας και δεν τα έχουμε ακόμα ανακαλύψει; Πόσοι άνθρωποι, σκέψεις, φιλοσοφίες, τρόποι ζωής υπάρχουν και απλά περιμένουν από εμάς να ‘πέσουμε πάνω τους’; Αλλά ακόμα, πόσα όμορφα πράγματα γίνονται στην μικροσκοπική μας χώρα και –ούτε καν αυτά- δεν τα έχουμε φανταστεί;


Σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα (120 χιλιόμετρα), στην ορεινή Κορινθία βρίσκονται δύο από τα πιο αξιόλογα οινοποιεία της Ελλάδας, το Κτήμα Παπαργυρίου και το Κτήμα Γκιούλη. Μια έκθεση κρασιού το 2013 με έκανε να γνωρίσω την καταπληκτική δουλειά της Οικογένειας Παπαργυρίου, ενώ όντας συμμαθητής με την Ερμιόνη Γκιούλη στη σχολή WSPC, ήρθα σε επαφή και με το εξαιρετικό Κτήμα Γκιούλη. Τα δύο Κτήματα βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση (17 χιλιόμετρα), φαίνονται να έχουν παρόμοια οινική φιλοσοφία με έμφαση στην κομψότητα, ενώ και τα δύο βρίσκονται σε κρύες περιοχές. Τέλος, και τα δύο Κτήματα βρίσκονται –οριακά- εκτός των ΠΟΠ ζωνών της Νεμέας και λίγο μακρύτερα της Πάτρας, κάτι που –απ’ ότι θα δούμε στη συνέχεια- τους αφήνει πολύ χώρο για πειραματισμούς, εξέλιξη και καινοτομία, μακριά από τις αγκυλώσεις της -σκληροπυρηνικής πολλές φορές- ΠΟΠ νομοθεσίας.


Μαζευτήκαμε λοιπόν ένα Κυριακάτικο πρωϊνό μια παρέα φίλων και ξεκινήσαμε για την ορεινή Κορινθία… Συναντηθήκαμε με την Ερμιόνη Γκιούλη στο Κιάτο, για να επισκεφτούμε μαζί το Κτήμα Παπαργυρίου στο χωριό Λαλιώτη Κορινθίας και μετά να συνεχίσουμε για το δικό τους Κτήμα Γκιούλη στο Κλημέντι.

 

 

Η φουσκωμένη θάλασσα στο Κιάτο...

  Ανεβαίνοντας προς Λαλιώτη...


ΚΤΗΜΑ ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΥ


Ο καιρός θυμωμένος, χειμωνιάτικος.. Ανεβαίνοντας τον ελικωτό δρόμο, η θέα προς το Κιάτο και τον Κορινθιακό Κόλπο είναι μαγική… Λίγα λεπτά αργότερα φτάσαμε στο σπίτι – οινοποιείο του Γιάννη και της Ελένης Παπαργυρίου οι οποίοι μας υποδέχθηκαν με χαρά. Σπίτι – οινοποιείο – στρατηγείο θα έλεγα, αφού η θέα από το μπαλκόνι είναι πραγματικά μοναδική. Βρισκόμαστε στα 240 μέτρα υψόμετρο, με κάποια αμπέλια τριγύρω, αλλά τα περισσότερα αμπέλια της οικογένειας βρίσκονται αρκετά υψηλότερα, στα Σοφιανά στα 850 μέτρα, σε απόσταση άλλων 37 χιλιομέτρων –σχεδόν 1 ώρας!- από το οινοποιείο και 25 χιλιόμετρα από το Ξυλόκαστρο. Όλα τα αμπέλια έχουν βόρειο προσανατολισμό.

 

 

Ο Γιάννης Παπαργυρίου με τον πανέμορφο σκύλο τους...

 

Η θέα από το μπαλκόνι.

 

Η όμορφη θέα προς τον Κορινθιακό Κόλπο. Στο βάθος, εκεί που βλέπετε τις κόκκινες σκεπές, βρίσκονται οι δεξαμενές και γίνεται η οινοποίηση.


Καθόμαστε όλοι σε ένα μεγάλο τραπέζι και αρχίζουμε σιγά σιγά να γνωρίζουμε περισσότερα για την δουλειά και την ιστορία της οικογένειας. Ο Γιάννης Παπαργυρίου ξετυλίγει το νήμα και μας διηγείται τα πρώτα βήματα, τις σπουδές Γεωπονίας, το μεταπτυχιακό στη Γερμανία. Γεωπόνος και η σύζυγός του, η Ελένη Παπαργυρίου, οπότε το επιστημονικό δυναμικό είχε γερές βάσεις! Οινολόγος δεν υπάρχει, την οινοποίηση την κάνει ο ίδιος ο Γιάννης, κάτι που αποδεικνύει πώς η κορυφαία πρώτη ύλη, το ταλέντο, η εμπειρία και η σκληρή δουλειά έχουν τελικά τη μεγαλύτερη αξία. Η οικογένεια ξεκίνησε με μια μικρή παραγωγή 2.000 φιαλών και πρώτη εμφιάλωση το 1993, ενώ σήμερα παράγουν περίπου 45.000 φιάλες. Η δε πρώτη φύτευση έγινε το 1978 και μιλάμε για του πρώτους γραμμικούς αμπελώνες στο Λαλιώτη Κορινθίας.

 

Δοκιμάζοντας τα κρασιά του Κτήματος Παπαργυρίου...

 

 

Με κέφι, χαρά και αστείες ιστορίες!

  'Όψιμος Τρύγος' στα ποτήρια μας...

 

 

Οι φιάλες που δοκιμάσαμε...

  ...και εδώ τα κόκκινα.


Οι αλσατικού τύπου, ψιλόλιγνες flute φιάλες στις οποίες εμφιαλώνονται τα λευκά, μαρτυρούν και την οινική φιλοσοφία του κτήματος: κρασιά που εστιάζουν στην κομψότητα, τη φινέτσα, το άριστο ταίριασμα με φαγητό. Αντίθετα με την πλαδαρότητα, το γευστικό ‘μπούκωμα’ και την αρωματική επιθετικότητα των κρασιών πολλών άλλων παραγωγών που κυνηγούν τη μόδα και το ‘τι θέλει η αγορά’ και προσεγγίζουν το κρασί σαν να ήταν ποτό ή κοκτέηλ. Αντίθετα, κάθε εκλεκτή φιάλη της οικογένειας Παπαργυρίου είναι καταρχήν κρασί!


Η οικογένεια Παπαργυρίου κυκλοφορεί 12 συνολικά ετικέτες. Δοκιμάσαμε 9 από αυτές και ιδού παρακάτω οι σημειώσεις μου:

 

  • Sauvignon Blanc 2013 | Πολύ κομψό αρωματικά με αρώματα που θυμίζουν αχλάδι, κομμένο γρασίδι, εσπεριδοειδή. Στο στόμα αρκετά πιο ανθώδες. (1.500 φιάλες / χρόνο)
  • Unfiltered 2012 (55% Sauvignon Blanc – 45% Ασύρτικο) | Πρώτη χρονιά κυκλοφορίας για ένα αφιλτράριστο κρασί που ωρίμασε σε δρύινα βαρέλια για 4 μήνες, μεταγγίστηκε σε δεξαμενή και επέστρεψε στα βαρέλια από όπου και εμφιαλώθηκε. Μύτη πολύ κομψή, σχετικά ουδέτερη, που δημιουργεί τέλειες συνθήκες για ταίριασμα με φαγητό. Στόμα τέλεια λιπαρό και με το φρούτο μπροστά και το βαρέλι απλά να υπογραμμίζει. (2.500 φιάλες / χρόνο)
  • Μοσχούδι - Ασύρτικο 2013 (65% Μοσχούδι , 35% Ασύρτικο) | Η πιο γνωστή και εμπορική ετικέτα του Κτήτματος. Όμορφα, κομψά αρωματικό, με τα άνθη και το κυδώνι του μοσχάτου –μοσχούδι το λένε οι ντόπιοι- να λειτουργεί αρμονικά με το Ασύρτικο το οποίο δίνει όγκο και οξύτητα στο χαρμάνι. Εξαιρετική ισορροπία στο στόμα (20.000 φιάλες / χρόνο)
  • Rosas Amat 2013 ροζέ (Αγιωργίτικο, Μαυροδάφνη, Nebbiolo, Touriga Nacional) | Εδώ δεν πήρα σημειώσεις, sorry! Το θυμάμαι έντονα δροσιστικό πάντως, ιδανικό για άνοιξη / καλοκαίρι και για ταιριάσματα με λαδερά φαγητά (2.500 φιάλες / χρόνο)
  • Όψιμος Τρύγος 2013 (100% Μοσχούδι) | Μα τι ωραία! Θα ήθελα να έχουμε πιο πολλά παρόμοια γλυκά κρασιά, όψιμου τρύγου χωρίς λιάσιμο. Όταν μαζεύουν το Μοσχούδι για το ξηρό κρασί, αφήνουν σε κάθε κλήμα ένα τσαμπί ατρύγητο για 3 εβδομάδες με αποτέλεσμα ένα εξαιρετικό –και ήπια γλυκό- κρασί με νότες ανθέων και χαμομηλιού (1.500 φιάλες / χρόνο)
  • Don Giovanni 2010 (100% Nebbiolo) | Το θρυλικό σταφύλι από το Piemonte της βορειοδυτικής Ιταλίας φυτεύτηκε στα βουνά της Κορινθίας, έμεινε για 18 μήνες σε δρύινα βαρέλια 300 λίτρων και εμφιαλώθηκε χωρίς κολλάρισμα ή φιλτράρισμα. Ευγενή αρώματα κόκκινων φρούτων, κερασιού, μανιταριών. Γλυκιές, ώριμες τανίνες και ένα πολύ ισορροπημένο στόμα (1.200 φιάλες / χρόνο)
  • Ευφορίων 2010 (100% Touriga Nacional) | Η Touriga Nacional είναι ίσως η κορυφαία σκουρόχρωμη ποικιλία της Πορτογαλίας και υπεύθυνη τόσο για ξηρά, όσο και για ενισχυμένα γλυκά κρασιά της αγαπητής χώρας (ναι, με πρωταγωνιστή το πασίγνωστο Port!). Παρόμοια αρώματα μύτης και στόματος που θυμίζουν κόκκινα φρούτα, μπαχαρικά, πιπέρι, βανίλια και ένας ελαφρά βοτανικός χαρακτήρας.
  • Vinum Curtium 2010 (100% Syrah) | Πυκνό μαύρο φρούτο, πολύ πικάντικο / πιπεράτο, γεμάτο σώμα και μακρά διάρκεια. Ένα έντονο κρασί που ζητά γαστρονομικές αναμετρήσεις!
  • Cabernet Sauvignon 2010 | Πολύ χαρακτηριστικά τα βοτανικά αρώματα του Cabernet πίσω από το πυκνό μαύρο και κόκκινο φρούτο.

 

Γενική εντύπωση είναι πως το οινοποιείο Παπαργυρίου έχει καθιερώσει ένα δικό του προφίλ που δεν αντιγράφει καθόλου το στυλ άλλων Ελλήνων παραγωγών και θα λέγαμε ότι προσεγγίζει πολύ περισσότερο αυτό των κρασιών της κεντρικής Ευρώπης. Αμέσως μετά την δοκιμή από φιάλες, κατεβήκαμε στο πρώτο και το δεύτερο υπόγειο, όπου είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε κρασιά του 2012 από τα βαρέλια: Touriga Nacional, Cabernet Sauvignon, Μαυροδάφνη. Κάποια από τα βαρέλια ήταν Magregnan από γαλλική δρυ, με καπάκια αμερικάνικης δρυός. Τέλος, δοκιμάσαμε το τσίπουρο από μοσχούδι που παράγει η οικογένεια το οποίο είναι τριπλής απόσταξης (‘πίνετε άφοβα’ μας είπαν!) και παλαιώνει σε δρύινο βαρέλι, κάτι που του χαρίζει και το ελκυστικό κιτρινωπό του χρώμα. Η απόσταξη του αρωματικού μοσχουδιού αλλά και τα διακριτικά αρώματα βαρελιού το έκαναν εύκολα προσεγγίσιμο ακόμα και στους λιγότερο φανατικούς του τσίπουρου!

 

Επί τω έργω...

 

Απολαμβάνοντας τα κρασιά...


...και την παρέα!

 

 

Δοκιμή από τα βαρέλια...

  ...ερυθρά του 2012!

 

Στο κελάρι με τα δρύινα βαρέλια...


Όταν επιστρέψαμε πάνω, μας έδειξαν και μια πολύ όμορφη φιάλη τυλιγμένη με μια χειροποίητη κόλλα και τη χειρόγραφη αναφορά ‘Μικροί Οινοποιοί’! Πρόκειται για ένα κρασί που παρήγαν τα τρία παιδιά τους, ηλικίας 11.5, 14 και 19.5 χρόνων –με την βοήθεια των γονέων βεβαίως! Εκείνα όμως τρυγήσανε, εκείνα εμφιαλώσανε και ιδού! 170 φιάλες –εκ των οποίων λάβαμε και εμείς μία σαν δώρο- σε ένα χαρμάνι 70% Αγιωργίτικου και 30% Touriga Nacional. Να μην παραλείψω το ζυμωτό ψωμί της μητέρας του Γιάννη αλλά και τα τυριά που μας σέρβιρε η Ελένη και το υπέροχο παστίτσιο της –το οποίο πήγαινε με όλα τέλεια! Μιλάμε για ένα φανταστικό brunch!!

 

 

Ιδού το βαρελάτο τσίπουρο από μοσχούδι...

  ...και η φιάλη των παιδιών: "Μικροί Οινοποιοί"!


Τι να πω, μου άρεσαν πολύ όλα! Η δε διαύγεια, η έμπνευση και η γνώση του Γιάννη Παπαργυρίου και της συζύγου του Ελένης δείχνουν ότι τελικά τίποτα δεν είναι τυχαίο! Ευχαριστούμε, ανανεώνουμε το ραντεβού μας για το Οινόραμα και συνεχίζουμε ακόμα πιο ψηλά, στο Κλημέντι Κορινθίας και το Κτήμα Γκιούλη!


ΚΤΗΜΑ ΓΚΙΟΥΛΗ


Είχα βρεθεί πριν κάποιο καιρό σε μια γευστική δοκιμή όπου η Ερμιόνη Γκιούλη μας παρουσίαζε το Cabernet Sauvignon του Κτήματός τους, από την εσοδεία του 2000. Ενώ λοιπόν δοκιμάζαμε ένα –αντικειμενικά- σπάνια φίνο και πολύπλοκο Cabernet, η ίδια δεν είχε πει λέξη για να κολακεύσει το κρασί της, δεν εκβίασε κομπλιμέντα, δεν κόμπασε για το δημιούργημα του Κτήματός τους. Τότε υποπτεύθηκα –και είχα δίκιο- ότι στο Κτήμα Γκιούλη σημασία έχει η ουσία και μόνο η ουσία!

 

 

Ακολουθούμε την Ερμιόνη...

  Για Κλημέντι αριστερά!


Μοιραζόμαστε λοιπόν στα δύο αυτοκίνητα και αναχωρούμε από το Λαλιώτη με κατεύθυνση το ορεινό χωριό Κλημέντι, στις πλαγιές της Ζήρειας (όρος Κυλλήνη). Βρισκόμαστε σε υψόμετρο περίπου 800 μέτρων και το κρύο το νοιώθουμε καλά!! Μάλιστα, ο βροχερός καιρός –που τώρα τα δίνει όλα- δεν μας επιτρέπει την πολυπόθητη βόλτα στα αμπέλια… Αντίθετα, μπαίνουμε στο οινοποιείο το οποίο αποτέλεσε για τις επόμενες ώρες το καταφύγιό μας. Εκεί γνωρίσαμε τον οινολόγο –και αδελφό της Ερμιόνης- Δημήτρη Γκιούλη. Τόσο ο χαρακτήρας των παιδιών όσο και το ότι είμαστε όλοι στην ίδια περίπου ηλικία μας δημιούργησε μια πολύ οικεία αίσθηση.


Ο Δημήτρης έχει αναλάβει πλήρως το κομμάτι της παραγωγής, ενώ η Ερμιόνη ‘τρέχει’ το εμπορικό κομμάτι. Άξια τέκνα του κ. Γιώργου Γκιούλη, ενός από τους πρώτους Έλληνες οινολόγους σπουδαγμένους στο Bordeaux της Γαλλίας και για πολλά χρόνια συνεργάτης της κας Σταυρούλας Κουράκου-Δραγώνα κατά την ιστορική πρώτη κατοχύρωση και νομοθεσία των ελληνικών οίνων ονομασίας προέλευσης. Αλλά ούτε αυτό το πολύ-λένε τα παιδιά, κατά λάθος το μάθαμε!

 

Η Ερμιόνη και ο Δημήτρης Γκιούλης ήταν μοναδικοί οινοδεσπότες!

 

 

Εδώ το κελάρι με τα δρύινα βαρέλια...

  ...και ξεκινάμε τη δοκιμή!


Σε λίγο η Ερμιόνη μας σερβίρει το πρώτο λευκό της δοκιμής, με το όνομα ‘Σοφός’. Η υπέροχα δροσιστική του αίσθηση μας αναζωογονεί, πριν κάνουμε την απαραίτητη ιστορική βουτιά. Όλα ξεκίνησαν λοιπόν από τον πατέρα τους κ. Γκιούλη το 1993, οπότε και φυτεύθηκε ο πρώτος αμπελώνας της οικογένειας με Cabernet Sauvignon. Δύο χρόνια αργότερα –το 1995- έγινε η πρώτη εμφιάλωση, ενώ το οινοποιείο χτίστηκε το 2000. Ο Δημήτρης μας αναφέρει την έκταση του κάθε αμπελώνα, με τα αντίστοιχα υψόμετρα:

 

  • 25 στρέμματα Cabernet Sauvignon (1.000 μέτρα)
  • 20 στρέμματα Cabernet Sauvignon (820 μέτρα)
  • 12 στρέμματα Sauvignon Blanc (820 μέτρα)
  • 10 στρέμματα Sauvignon Gris (820 μέτρα)

 

Οι ποικιλίες είναι γαλλικές όπως βλέπετε. Βρισκόμαστε μόλις 2,5 χιλιόμετρα εκτός της ΠΟΠ ζώνης της Νεμέας αλλά φαίνεται ότι αυτό το χρησιμοποίησε η οικογένεια υπέρ της. Το κρύο και οι συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή επιτρέπουν την βιολογική καλλιέργεια, κάτι που με συνέπεια ακολουθεί το Κτήμα Γκιούλη από την αρχή της διαδρομής του.


Στο μεταξύ η Ερμιόνη κάνει το θαύμα της! Μαζί με τα κρασιά, φέρνει στο τραπέζι μας κάποιες υπέροχες νοστιμιές, που είχε ετοιμάσει η μητέρα της! Μια υπέροχη κολοκυθόπιτα –με τον ‘Σοφό’ ταίριαζε γάντι!-, σαλάτες αλλά και ένα πεντανόστιμο χοιρινό ρολό με μια ελαφρά μουσταρδένια σάλτσα… τέλεια! Εξάλλου, το φαγητό είναι ο καλύτερος φίλος κρασιών σαν και αυτά με το επίσης κεντροευρωπαϊκό στυλ και τις τονισμένες οξύτητές τους.

 

 

Τα καμάρια στη σειρά. Χωρίς ετικέτα το -ακυκλοφόρητο ακόμα- Sauvignon Gris...

  Μιλάμε για κολοκυθόπιτα - τελειότητα!


Παρακάτω οι σημειώσεις μου από την δοκιμή των εξαιρετικών κρασιών του Κτήματος Γκιούλη:

 

  • Σοφός 2013 (50% Μοσχοφίλερο, 50% Chardonnay) | Αρωματικό και φίνο –λόγω του Μοσχοφίλερου- αλλά ταυτόχρονα με πολύ καλή δομή –χάρη στο Chardonnay. Το τελευταίο μάλιστα κάνει και αρωματικά το θαύμα του, με αρώματα που θυμίζουν άγουρο mango και τροπικά φρούτα! Το αλκοόλ χαμηλά και πολιτισμένα. (15.000 φιάλες / χρόνο)
  • Chardonnay 2012 | Φανταστείτε το προηγούμενο χαρμάνι χωρίς τον ανθώδη χαρακτήρα του Μοσχοφίλερου –και μια χρονιά πίσω. Ένα πολύ όμορφο Chardonnay δεξαμενής, που μετά από κάποια ανάδευση ανέδειξε τον χαρακτήρα του.
  • Sauvignon Gris 2013 | Εσπερειδοειδή, χορτώδης χαρακτήρας και φινέτσα στο μοναδικό αυτό ποικιλιακό κρασί που δύσκολα θα βρείτε τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας! Super πληθωρικό στόμα και λιπαρότητα από αυτόν τον έγχρωμο κλώνο του Sauvignon Blanc (ιστορικές λεπτομέρειες παρακάτω).
  • Αγιωργίτικο 2011 | Το Αγιωργίτικο αυτό μου έδωσε την βοτανική αίσθηση ενός Cabernet Sauvignon! Οξύτητα και φινέτσα, κλασικά.
  • Cabernet Sauvignon - Αγιωργίτικο 2010 (60% - 40%) | Παραδόξως εδώ μου φάνηκαν πιο προφανή στην αρχή τα κλασικά αρώματα του Αγιωργίτικου (γλυκά μπαχαρικά, βύσσινο κλπ) αλλά τα αρώματα στόματος δίνουν τη σκυτάλη στο Cabernet.
  • Cabernet Sauvignon 2001 | Το τελευταίο κρασί κλείνει την όμορφη γευσιγνωσία ένδοξα: Ένα εξαιρετικό, λεπτό κρασί που ξεδιπλώνει στα ποτήρια μας τα πολύπλοκα αρώματά του 12,5 χρόνια από τη δημιουργία του: Κόκκινα και μαύρα φρούτα, καπνός, αποξηραμένα δαμάσκηνα, μανιτάρι, γη, χώμα, βρεγμένο δάσος… Ένα μαγικό κρασί που εξελίσσεται πανέμορφα και αποτελεί ένα μοναδικό value for money! Στη Γαλλία τέτοια κρασιά κοστίζουν για πλάκα 60-70 ευρώ και εμείς εδώ το έχουμε διαθέσιμο με μόλις 16!

 

 

Το καλό κρασί θέλει κρύο! Μπρρρ....

  Η ντίβα της δοκιμής: Cabernet Sauvignon Γκιούλη 2001!

 

 

Χαλαρουίτα!   Και μια μικρή βόλτα στο οινοποιείο.

 

Παρένθεση σχετικά με το Sauvignon Gris. Σας μεταφέρω την ιστορία όπως μας την διηγήθηκε ο Δημήτρης. Εκείνη την εποχή, ο κ. Γκιούλης ήθελε να φυτέψει Sauvignon Blanc, το γνωστό σταφύλι του Λίγηρα και του Bordeaux, και μάλλον δεν ήταν ευχαριστημένος με αυτά που του διέθετε ο φυτωριούχος. Στράφηκε λοιπόν στη Γαλλία, όπου του προτείνανε το Sauvignon Gris ως κάτι διαφορετικό. Το Sauvignon Gris στη Γαλλία σχεδόν εξαφανίστηκε από τη φυλλοξήρα και εμφανίστηκε πάλι στο Λίγηρα το 1985, οπότε και ξαναφυτεύτηκε. Έτσι, ο κ. Γκιούλης πειραματίστηκε και τελικά του βγήκε! Το σταφύλι μοιάζει εξωτερικά με το Μοσχοφίλερο (που ροδίζει).

 

Ο Δημήτρης μας έκανε τέλος μια μικρή βόλτα στο οινοποιείο, στις δεξαμενές, στη γραμμή εμφιάλωσης. Η παραγωγή του Κτήματος αυτή τη στιγμή είναι 25.000 φιάλες το χρόνο. Σιγά σιγά σκοπεύουν να την αυξήσουν, φυσικά στα πλαίσια της boutique φιλοσοφίας τους. Τους εύχομαι τα καλύτερα, πραγματικά το αξίζουν! Ανανεώνουμε το ραντεβού μας –πιστεύω για την άνοιξη- για να επισκεφτούμε και το αμπέλι, που δεν μας επέτρεψε ο καιρός να δούμε σήμερα… Επειδή όμως το post χωρίς αμπέλι δεν θα ήταν πλήρες, δανείστηκα λίγες φωτογραφίες από το website τους και τις μοιράζομαι μαζί σας:

 

Η σύγχρονη γραμμή εμφιάλωσης του οινοποιείου.

 

Στην καρδιά του χειμώνα... (Πηγή: www.domainegioulis-wines.gr)

 

Χιόνια στο αμπέλι και στο βάθος ο Κορινθιακός κόλπος... (Πηγή: www.domainegioulis-wines.gr)

 

Ίδια ακριβώς λήψη, την άνοιξη... (Πηγή: www.domainegioulis-wines.gr)

 

Το οροπέδιο στο Κλημέντι είναι ιδανικό για αμπελοκαλλιέργεια υψηλών προδιαγραφών... (Πηγή: www.domainegioulis-wines.gr)


Φοβερά και τρομερά πράγματα γίνονται εκεί στην ορεινή Κορινθία… Οινόφιλοι το νού σας!!

 

Φωτογραφίες: Σταυρούλα Μαριάμου

 

Γρηγόρης Κόντος, DipWSET


Οινογράφος, γευσιγνώστης, απόφοιτος Σχολής Οινοχόων και κάτοχος του WSET Diploma με αγάπη για τη γεύση, τα ταξίδια, τη μουσική, τους φίλους και την ευζωΐα γενικότερα. Ιδρυτής της Aegean Wine Selections για την προώθηση και εξαγωγή ελληνικών κρασιών. Είναι παντρεμένος με την Σταυρούλα Μαριάμου και έχει ένα γιο.

 

περισσότερα

Facebook comments